Pojemność zasobnika powinna być tak dobrana, aby dostarczył on w krótkim czasie wymaganą ilości ciepłej wody wszystkim domownikom. Najprościej jest ustalić ją na podstawie jednoczesnego zużycia wody przez największe punkty poboru, czyli na przykład wannę i prysznic. Po zsumowaniu obu wartości, porównujemy ten wynik z wydajnością zasobnika. Jest ona określana jako wydajność początkowa (chwilowa) i podawana w litrach na 10 minut.

Z wężownicą Przez spiralną rurę płynie gorąca woda z kotła i od jej rozgrzanych ścianek ogrzewa się woda znajdująca się w zbiorniku. Następnie wraca ona do kotła, który ponownie ją ogrzewa. Cykl powtarza się aż do czasu, kiedy woda w całej objętości zasobnika osiągnie wymaganą temperaturę. Przepływająca przez wężownicę woda podlega silnemu zawirowaniu, przez co skutecznie przekazuje ciepło do wody w zbiorniku. Dzięki temu można w pełni wykorzystać moc kotła. Minusem tego rozwiązania jest stosunkowo długi czas oczekiwania na ciepłą wodę po całkowitym wyczerpaniu jej z podgrzewacza (około 20-40 minut w zależności od pojemności zbiornika i mocy kotła).

Warstwowy Podgrzewanie wody odbywa się w wymienniku płytowym, który znajduje się na zewnątrz zasobnika. Dodatkowa pompa obiegowa pobiera zimną wodę z dołu zasobnika i przetłacza ją przez wymiennik ciepła, w którym zostaje podgrzana do zadanej temperatury. Dzięki temu już po kilku minutach możemy skorzystać z ciepłej wody – umyć ręce czy wziąć prysznic. Nie musimy czekać aż nagrzeje się cały zasobnik (woda pobierana jest od góry), jak to ma miejsce w modelach z wężownicą. Niestety, zasobniki warstwowe są od nich droższe i bardziej narażone na osadzanie się kamienia, gdyż woda w wymienniku płytowym przepływa przez dość wąskie kanaliki.

Płaszczowy Składa się z dwóch zbiorników umieszczonych jeden w drugim. Woda grzewcza z kotła krąży w większym zbiorniku (zewnętrznym), oddając ciepło wodzie w zbiorniku wewnętrznym (z niego pobierana jest woda do mycia). Dzięki takiej konstrukcji woda w zasobniku nagrzewana jest równomiernie, choć dłużej niż w modelu z wężownicą. Dzieje się tak dlatego, że ten sposób wymiany ciepła jest mniej efektywny. Zasobnik ten polecany jest szczególnie do współpracy z kotłami na paliwa stałe. W urządzeniu tym bowiem, przepływ wody z kotła do zbiornika może odbywać się grawitacyjnie, bez montażu dodatkowej pompy.

Źródło:http://ladnydom.pl/budowa/1,106580,9742269,Nowoczesne_zasobniki_na_wode_do_kotlow_grzewczych.htm

Kocioł jednofunkcyjny plus zasobnik – to najczęściej stosowane rozwiązanie w domach jednorodzinnych do zaopatrzenia w ciepłą wodę użytkową. Jest ono najwygodniejsze – ciepła woda dostępna jest niemal od razu (przy zastosowaniu cyrkulacji), można z niej korzystać z kilku punktów poboru jednocześnie, niezależnie od ich odległości od kotła i zasobnika, bez spadków ciśnienia i temperatury.

Budowa zasobnika

Zasobnik ciepłej wody to zbiornik ze stali w kształcie walca lub prostopadłościanu, zaizolowany zazwyczaj pianką poliuretanową (bezfreonową) ograniczającą straty ciepła. Powierzchnia zbiornika, zarówno wewnętrzna, jak i zewnętrzna, pokryta jest emalią ceramiczną (jedna lub dwie warstwy) zabezpieczającą przed korozją. Dodatkowym zabezpieczeniem przed korozją, a także osadzaniem się kamienia jest anoda magnezowa lub anoda aktywna, tytanowa. Dostępne są także zasobniki z nierdzewnej stali szlachetnej (wysokostopowej) – nie wymagają stosowania anody ochronnej.

Wewnątrz zbiornika, w dolnej jego części, znajduje się wężownica – rura zwinięta w spiralę. Pełni ona funkcję wymiennika ciepła – przekazuje ciepło z kotła wodzie zmagazynowanej w zbiorniku, ogrzewając ją.

W instalacjach grzewczych współpracujących z kolektorami słonecznymi stosuje się zasobniki wyposażone w dwie wężownice (dolna i górna). Są to biwalentne pojemnościowe podgrzewacze c.w.u. W podgrzewaczach tych ciepło z kolektorów słonecznych przekazywane jest wodzie przez dolną wężownicę (solarną). Górna wężownica (kotłów) zaś zapewnia dogrzewanie wody przez kocioł. Do pracy z pompami ciepła przeznaczone są zasobniki z jedną, ale bardziej rozbudowaną wężownicą (2 razy większą niż w standardowych podgrzewaczach). Zwiększona powierzchnia wężownicy umożliwia efektywne podgrzewanie wody użytkowej przy niskich parametrach czynnika grzewczego – dla pomp ciepła temperatura zasilania wynosi zazwyczaj 55/65ºC. Większość zasobnikowych podgrzewaczy jest wyposażona w króciec do podłączenia cyrkulacji, umożliwiającej użytkownikowi natychmiastowy dostęp do ciepłej wody.

Pojemność

Pojemność zasobnika dobiera się odpowiednio do zapotrzebowania na ciepłą wodę. Bierze się pod uwagę liczbę użytkowników, ilość punktów poboru wody, a także przyzwyczajenia i upodobania domowników – czy chętniej korzystają z prysznica czy też z kąpieli w wannie. Ogólnie przyjmuje się, że dla 3-4-osobowej rodziny wystarczają zasobniki o pojemności 120-150 litrów.

Ustawienie zbiornika

Miejsce ustawienia zasobnika powinno umożliwiać odpowiednie poprowadzenie instalacji wodnej, zarówno przewodów rozprowadzających wodę do poszczególnych punktów poboru, jak i doprowadzających wodę grzewczą. Wybierając miejsce na bojler trzeba też wziąć pod uwagę jego ciężar po napełnieniu wodą. Zasobnik o pojemności 120 l waży ok. 183 kg, o pojemności 150 l – 230 kg, a o pojemności 200 l – prawie 300 kg. Zasobnik ustawia się jak najbliżej kotła, aby uniknąć zbędnych strat ciepła – obok kotła stojącego i pod kotłem wiszącym. Dostępne są także modele zasobników, które przeznaczone są do montażu w poziomie.

Konserwacja zasobnika

Zewnętrzne części zbiornika raz na jakiś czas powinno się przetrzeć wilgotną ścierką z dodatkiem delikatnego środka czyszczącego. Nie wolno używać środków do szorowania i rozpuszczalników.
Po roku eksploatacji powinno się sprawdzić stan zużycia magnezowej anody ochronnej. Taką kontrolę warto przeprowadzać co roku i jeśli to konieczne wymienić anodę na nową. Raz w roku także powinno się sprawdzić szczelność wszystkich połączeń w instalacji. Dobrze jest również wyczyścić wnętrze zbiornika. W tym celu najpierw spuszcza się wodę ze zbiornika, a następnie przepłukuje się go wodą (przez otwór rewizyjny), usuwając ewentualne osady. Trzeba pamiętać, że w zbiorniku przechowywana jest woda użytkowa, a więc jego czyszczenie powinno się odbywać z zachowaniem zasad higieny. W czasie eksploatacji zasobnika dobrze jest przeprowadzać tzw. dezynfekcję termiczną, polegającą na podgrzewaniu wody (przez co najmniej godzinę) do temperatury powyżej 60ºC (na ten czas trzeba wyłączyć pompę cyrkulacyjną).

Źródło: http://www.e-instalacje.pl/a/4140,zasobniki-cieplej-wody