Instalacja grzewcza w dzisiejszych czasach musi spełniać wysokie wymagania – ma efektywnie dostarczać ciepło do wszystkich pomieszczeń, a wchodzące w jej skład nowoczesne urządzenia: m.in. pompa ciepła, kocioł kondensacyjny, kolektory słoneczne oraz regulatory pogodowe, muszą pracować wydajnie i oszczędnie. Nie bez znaczenia jest także wpływ ich pracy na środowisko naturalne. We współczesnym ogrzewaniu domu nie ma więc miejsca na paliwa, których spalanie powoduje dużą emisję CO2 do atmosfery. Możliwości wykorzystania energii pochodzącej z natury oraz nowoczesne podejście do znanych już paliw przyczyniły się do powstania urządzeń grzewczych zdolnych do ich skutecznego wykorzystywania – nie tylko pracują one wydajnie, ale także praktycznie nie wymagają obsługi.

Ogrzewanie na miarę naszych czasów – nowoczesne źródła ciepła

Synonimem współczesności są domy ogrzewane czystą energią czerpaną z natury, a dokładniej mówiąc – z powietrza, wody, gruntu oraz promieniowania słonecznego. Jest to energia odnawialna, czyli taka, której stałe używanie nie powoduje deficytu, gdyż jej zasoby odnawiają się w krótkim czasie. Na korzyść wyboru takich źródeł energii przemawia to, że za ich zużycie na razie nie trzeba płacić.

Ogrzewanie domu ciepłem pochodzącym z natury wiąże się z kosztem zakupu odpowiedniego urządzenia grzewczego, czyli pompy ciepła, wykonaniem instalacji oraz kosztem stosunkowo niewielkiego zużycia energii elektrycznej niezbędnej do napędzania sprężarki urządzenia. Przetwarzanie energii gruntu, powietrza czy wody na ciepło, którym będą ogrzewane pomieszczenia, nie powoduje produkcji dymu, popiołu ani innych substancji szkodliwych dla środowiska. Wpisuje się więc w nowe ekologiczne trendy i wymagania stawiane urządzeniom grzewczym XXI wieku. Taki sposób ogrzewania domu nie wymaga też regularnego dokładania paliwa.

Zakup pompy ciepła i wykonanie instalacji niezbędnych do jej prawidłowej pracy to dla przeciętnego inwestora spory wydatek. Ograniczone finanse nie oznaczają jednak konieczności rezygnacji z zalet, jakie oferują nowoczesne urządzenia grzewcze. Paliwem, które również nie wymaga regularnego uzupełniania, a przy tym jego spalanie nie emituje do atmosfery dużych ilości substancji zanieczyszczających środowisko, jest gaz ziemny. Biorąc pod uwagę komfort, wśród tradycyjnych paliw nie ma on sobie równych.

W przeciwieństwie do droższego gazu płynnego i oleju gaz ziemny nie narzuca ograniczeń w postaci konieczności wygospodarowania bezpiecznego miejsca, w którym będzie mógł stanąć zbiornik na paliwo mieszczący jego zapas na cały sezon grzewczy. Dostarczany jest bowiem gazociągiem bezpośrednio do domu. Aby jednak móc korzystać z gazu ziemnego, trzeba wybudować przyłącze. Nie zawsze jest to możliwe.

Źródło: http://muratordom.pl/instalacje/ogrzewanie-domu/nowoczesne-ogrzewanie-domu-ekologiczne-pompy-ciepla-oszczedne-kotly-kondensacyjne-kolektory,222_9453.html

Eksploatacja kotła na paliwo stałe jest tania, jeśli jest on dopasowany do wybranego paliwa. Producenci określają, jakie paliwo jest podstawowe dla danego kotła i takie właśnie należy stosować do pełnego wykorzystania jego mocy. Jeśli bowiem użyjemy tańszego zamiennika, może to spowodować obniżenie sprawności urządzenia.

Jeśli chcemy kupić kocioł na paliwo stałe, to zastanówmy się, na ile ważny jest dla nas komfort obsługi kotła, jak często chcemy dokładać opał – czy nie będzie dla nas uciążliwością dokładanie codziennie, czy może wolimy raz na tydzień? Wybierając kocioł, warto sprawdzić, jaką pojemność ma jego komora zasypowa. Powinna być na tyle duża, żeby jednorazowy załadunek paliwa wystarczył przynajmniej na osiem godzin pracy. Weźmy także pod uwagę, czy ważna jest dla nas możliwość sterowania jego pracą.

Warto wiedzieć, że kotły na paliwa stałe są bardzo zróżnicowane. Są takie, do których trzeba dosypywać paliwo kilka razy na dobę i nie mają one regulacji intensywności spalania. Są też kotły z automatyką oraz podajnikiem paliwa – a więc prawie bezobsługowe. Pamiętajmy jednak, że im nowocześniejszy kocioł i im mniej paliwa zużywa, tym niestety jest droższy.

Kupując kocioł, zwracamy uwagę także na sprawność spalania. Warto wiedzieć, że w praktyce ważniejsza jest sprawność eksploatacyjna, a nie nominalna, czyli teoretyczna, która jest podawana przez producenta. Eksploatacyjna sprawność spalania – zależnie od budowy i wyposażenia kotła w urządzenia sterujące – wynosi 50–70%.

Spada ona jednak wraz ze wzrostem zanieczyszczenia wewnętrznych elementów wymiennika ciepła, ponieważ warstwa sadzy znacznie ogranicza wymianę ciepła. Dobierając moc kotła do swoich potrzeb, powinniśmy to uwzględnić, ponieważ przewymiarowany kocioł pracuje w instalacji z niższą niż optymalna temperaturą. Z tego powodu wewnątrz instalacji szybciej się osadzają zanieczyszczenia.

Źródło: http://www.budujemydom.pl/kotly-i-podgrzewacze/464-nowoczesne-kotly-na-paliwa-stale

Wartość opałowa węgla kamiennego może się wahać od 17 do 34 MJ/kg (do celów grzewczych nie stosuje się węgla o wartości opałowej poniżej 21 MJ/kg), a więc z tej samej ilości węgla bardzo dobrej jakości można uzyskać nawet dwa razy więcej ciepła niż z węgla gorszego. Warto zatem sprawdzić przed zakupem, za co mamy zapłacić.

Typ, sortyment i klasa węgla Ile kosztuje ogrzewanie węglem?Dla łatwiejszej oceny jakości węgla wprowadzono podział na typy, sortymenty, klasy i gatunki.

Typ węgla jest ustalany m.in. na podstawie zawartości części lotnych, zdolności spiekania i ciepła spalania. Do kotłów w domach jednorodzinnych stosuje się węgiel typu od 31 do 33. Sortyment oznacza wielkość ziaren. Do małych kotłów używa się sortymentów: grubego – o wielkości ziaren powyżej 25 mm (kęsy, kostka, orzech), średniego – o ziarnach od 8 do 31,5 mm (groszek) – i miału. Klasa węgla informuje o jego wartości opałowej i zawartości popiołu. Oznacza się ją dwiema cyframi, np. 25/7 – pierwsza to najniższa wartość opałowa w MJ/kg, druga – najwyższa  zawartość popiołu w procentach.

Na podstawie sortymentu i klasy można jeszcze określić gatunek węgla. Im niższa klasa i mniejsze uziarnienie, tym gorszy gatunek węgla.

Ekogroszek – paliwo kwalifikowane Do kotłów z automatycznymi podajnikami paliwa stosuje się tak zwane paliwo  kwalifikowane – węgiel kamienny, którego ziarna mają wielkość od 50 do 25 mm, zawierają mniej niż 1% siarki i nie więcej niż 10% popiołu. Popularnie nazywa się je ekogroszkiem.

Ceny węgla luzem, o wartości opałowej 29 MJ/kg, w styczniu 2011 roku wynosiły ok. 610 zł/t za sortyment kostka, ok. 590 zł za sortment orzech, 560 zł/t za sortyment groszek. Węgiel pakowany w torby po 25 kg był mniej więcej o 200 zł/t droższy.

Ile kosztuje ogrzewanie węglem? Rodzaj kotła i gatunek węgla mają znaczenie? Orientacyjna cena ciepła uzyskanego w wyniku spalania węgla kamiennego dobrej jakości w nowoczesnym piecu węglowym to około 0,02 zł/MJ, czyli 0,08 zł/kWh (przy założeniu, że sprawność kotła wynosi 80%, wartość opałowa paliwa 29 MJ/kg, a jego cena 610 zł/t).

Jeśli węgiel będzie gorszej jakości i będzie spalany w nienowoczesnym kotle, to koszt wytworzonego ciepła wyniesie
około 0,03 zł/MJ, czyli 0,11 zł/kWh (przy założeniu, że sprawność kotła wynosi 60%, wartość opałowa paliwa 25 MJ/kg, a jego cena 590 zł/t).

Ogrzewanie węglem typu ekogroszek kupowanym w workach po 25 kg kosztuje około 0,04 zł/MJ, czyli 0,13 zł/kWh (przy założeniu, że sprawność kotła wynosi 70%, wartość opałowa paliwa 28 MJ/kg, a jego cena 800 zł/t).

Źródło: http://muratordom.pl/instalacje/ogrzewanie-paliwami-stalymi/koszty-ogrzewania-domu-weglem-praktycznewyliczenie,28_7102.html

Większość inwestorów nie ma takiego dylematu, bo z dala od miast rozbudowa sieci gazowej jest nieopłacalna, więc właściwie nie ma tam możliwości korzystania z gazu ziemnego. W tej sytuacji można rozważać zakup kotła na pelety (granulat wytwarzany z odpadów drzewnych). To paliwo łatwiejsze w transporcie, magazynowaniu i użyciu niż węgiel czy zwykłe drewno opałowe. Pelety spala się w kotłach ze specjalnymi palnikami i automatycznymi podajnikami paliwa. Są one droższe od tych na węgiel co najmniej o kilka tysięcy złotych (są i takie, które kosztują znacznie powyżej 20 tys. zł), ale za to w pełni zautomatyzowane. Mają elektryczne zapalarki paliwa, systemy gaszenia płomienia i przepustnice powietrza sterowane automatycznie. Z peletów powstaje niewiele popiołu, więc kocioł nie wymaga częstego czyszczenia, a odpowiednio duży zasobnik paliwa może sprawić, że nie trzeba go uzupełniać przez wiele dni. Korzystanie z kotła na pelety może być więc niemal tak wygodne jak z kotła na paliwo płynne.

Powietrzna pompa ciepła – czy się opłaca?

Kolejnym urządzeniem, którego zakup warto rozważyć, jeśli chce się mieć ogrzewanie wygodne i niedrogie, jest powietrzna pompa ciepła . Podobnie jak pompa gruntowa dostarcza ona ciepło pobierane z otoczenia, tyle że zakumulowane w powietrzu. Jej efektywność jest mniejsza niż pompy czerpiącej ciepło z gruntu, dlatego ogrzewanie nią jest droższe. Za to jej instalacja nie wiąże się z wykonywaniem kłopotliwej instalacji poza budynkiem, więc jest prostsza i tańsza. Jednak to nie znaczy, że jest tania – zwykle za urządzenie dobrej klasy trzeba zapłacić 30-35 tys. zł. W domu energooszczędnym ten wydatek może być mniejszy. W przypadku pomp ciepła cena zmienia się niemal wprost proporcjonalnie do mocy. Gdy do ogrzewania domu wystarczy 5-6 kW, to za takie urządzenie płaci się niewiele więcej niż za kotłownię z kotłem na węgiel czy gaz. Oszczędza się na kominie, którego pompa nie potrzebuje, zyskuje się także miejsce w domu, bo powietrzną pompę ciepła można zainstalować na zewnątrz. Nie trzeba też magazynować paliwa (węgla, drewna, peletów) i płacić za przeglądy komina oraz kotła.?

Kotły na gaz płynny i olej opałowy – czy warto w nie inwestować?

Ogrzewanie kotłami na gaz płynny (propan) i olej opałowy jest wyraźnie droższe niż opisanymi wcześniej urządzeniami i można powiedzieć, że szukający sposobów na oszczędzanie nie powinni ich brać pod uwagę. Są wygodne w obsłudze, ale ta wygoda sporo kosztuje. W dużych domach, w których do ogrzewania potrzeba znacznej ilości energii, trudno znaleźć dla nich rozsądną alternatywę poza kłopotliwymi kotłami na paliwa stałe. Jednak w budynkach energooszczędnych sytuacja wygląda inaczej, bo im mniej energii potrzeba do ogrzewania, tym większy udział w całkowitych, rozłożonych na wiele lat wydatkach ma koszt inwestycji, a mniejszy – opłaty za energię.

Źródło: http://muratordom.pl/instalacje/ogrzewanie-domu/jaki-sposob-ogrzewania-domu-wybrac-aby-zaoszczedzic,222_12056.html

Wymiennik ciepła

Zużycie paliwa w kotle – niezależnie czy będzie to gaz, olej, węgiel, drewno bądź pelety – zależy w głównie od czystości wymiennika ciepła.

Ma on za zadanie przekazać ciepło ze spalin wodzie grzejnej krążącej w instalacji centralnego ogrzewania. Im więcej tego ciepła przeniknie, tym kocioł osiąga wyższą sprawność. Zużywa więc mniej paliwa, a my płacimy niższe rachunki za ogrzewanie.

Jeśli zatem zaniedbamy regularnego czyszczenia wymiennika, to osady z sadzy i pyłu będą działać jak izolator. Wówczas spaliny zamiast oddać ciepło do wody grzejnej, odpływają nieschłodzone do komina. Zdaniem fachowców wynikające z tego powodu straty energii cieplnej mogą sięgać nawet 15%.

Palnik

We wszystkich rodzajach kotłów grzewczych podczas pierwszego uruchomienia, a później w trakcie każdego przeglądu, serwisant reguluje ustawienia palnika. Aby proces spalania przebiegał właściwie, musi być zapewniony odpowiedni skład mieszanki paliwa z powietrzem. Przykładowo, gdy tlenu będzie zbyt mało, palnik oraz wymiennik ciepła dość szybko pokryją się grubą warstwą osadów i sadzy.

Uwaga! W przeciwieństwie do gazu ziemnego, którego skład jest z reguły stabilny, parametry oleju opałowego oraz węgla (ekogroszku) czy pelet mogą być nieco inne w zależności od producenta. Dlatego po każdej dostawie paliwa konieczne będzie ponowne wyregulowanie palnika.

Zabezpieczenia

W kotłach gazowych chronią one przed przegrzaniem się urządzenia, niekontrolowanym wylotem spalin do pomieszczenia, zablokowaniem pompy obiegowej, zamarznięciem instalacji lub nadmiernym wzrostem w niej ciśnienia oraz nieszczelnością instalacji doprowadzającej gaz do palnika.

Kotły na paliwa stałe z automatycznym podawaniem węgla (ekogroszku) lub pelet mają dodatkowo wbudowane zabezpieczenie przed cofnięciem żaru z paleniska do zasobnika paliwa. Ponadto, jeśli chcemy zamontować kotły na węgiel lub drewno w instalacji z zamkniętym naczyniem wzbiorczym, należy je wyposażyć w układ schładzający. Zapobiegnie on zagotowaniu się wody w urządzeniu i jego uszkodzeniu.

Źródło: http://ladnydom.pl/budowa/1,106579,14913867,Serwis_kotla_grzewczego___najwazniejsze_elementy_podlegajace.html

Domy energooszczędne sprzyjają instalowaniu ekologicznego i ekonomicznego systemu grzewczego. Budynki takie, charakteryzują się
niskim zapotrzebowaniem na ciepło, a co za tym idzie wymagają stosunkowo niedużych nakładów finansowych na cele grzewcze.
Współczynnik zapotrzebowania na ciepło dla takiego budynku jednorodzinnego wynosi poniżej 70 kWh/m2x rok a zapotrzebowanie na
moc na cele grzewcze (w zależności od powierzchni ogrzewanej) może wynieść nawet 7 kW. W takim przypadku instalowanie w budynku
systemu grzewczego opartego na przykład na popularnym węglu czy gazie nie jest najlepszym rozwiązaniem.

Kotły węglowe w domu energooszczędnym – czy warto?

Najmniejsze typowe kotły węglowe na przykład na Eko-groszek mają moc około 15 kW. Co prawdopodobnie w przypadku domu
energooszczędnego będzie groziło znacznym przewymiarowaniem źródła ciepła w stosunku do zapotrzebowania. Kocioł może nawet w
najzimniejszych okresach nie wykorzystywać maksymalnej mocy, nie wspominając już o typowych dla, na przykład tzw. III sterfy
grzewczej w Polsce, gdzie temperatury w styczniu czy grudniu wahają się średnio w granicach -2 oC. Taki kocioł pracuje wtedy na
50% swoich możliwości.

Niewykorzystana moc kotła, obniżona temperatura zasilania obiegu grzejnikowego (zamiast 70 oC na przykład 45 oC) skutkuje tym że
kocioł pracuje z dużo mniejszą sprawnością. Mniejsza sprawność przekłada się na większe zużycie energii, żeby osiągnąć ten sam
wynik co w przypadku dopasowanego źródła ciepła. Większe zużycie energii to większe zużycie paliwa, a większe zużycie paliwa to
niepotrzebne, większe koszty eksploatacji. Co więcej spada żywotność takiego kotła. Przy niskich parametrach pracy instalacji w
kotle dochodzi do wykroplenia pary wodnej ze spalin. W połączeniu z tlenkiem siarki czy zawartym w dymie kotłowym powoduje
powstawanie kwasu siarkowego co przyspiesza korozję elementów kotłowych. Rozwiązaniem w tej sytuacji może być zastosowanie
zbiornika buforowego, który będzie odbierał nadmiar ciepła wyprodukowanego w kotle w stosunku do zapotrzebowania w danym czasie,
a co za tym idzie pozwoli na pracę kotła z nominalną mocą oraz na stałym zalecanym przez producenta kotła parametrze.
Rozwiązanie to wymaga jednak sporej ilości miejsca w kotłowni oraz dodatkowych nakładów finansowych.

Ogrzewanie gazowe – dlaczego nie w domu energooszczędnym?

Nowoczesne kotły gazowe posiadają palnik o modulowanej mocy w związku z czym można dopasowywać płynnie moc kotła do warunków
zewnętrznych i wymaganego parametru grzewczego. Stosując kocioł gazowy kondensacyjny, można dodatkowy wykorzystać ciepło
wykroplonej pary wodnej zawartej w spalinach i akurat w tym przypadku, im mniejsza temperatura pracy układu grzewczego, im
mniejsza moc, tym większa sprawność urządzenia. Pod tym względem można by się skusić o instalację gazową w domu
energooszczędnym. Jednak nie jest to całkowicie czyste pod względem ekologicznym źródło ciepła. I w tym przypadku
zanieczyszczamy atmosferę głównie tlenkiem azotu.

Czym najlepiej ogrzewać dom energooszczędny?

Średnią sprawność dla pompy ciepła dla sezonu grzewczego przyjęto na poziomie co najmniej COP=3,0. Takim lub wyższym średnio
sezonowym współczynnikiem wydajności charakteryzują się współczesne powietrzne pompy ciepła na przykład pompa ciepła.
Do porównania przyjęto, że pompa ciepła będzie współpracować z 4 kolektorami słonecznymi o powierzchni absorbera 9,24 m2. Uzysk
roczny z instalacji solarnej wyniesie więc dla warunków nasłonecznienia 1000 kWh/m2x rok około 3840 kWh. A więc w przybliżeniu
licząc można powiedzieć że pompa ciepła będzie musiała pokryć około 10208 kWh zapotrzebowania na energię. Uwzględniając
współczynnik sprawności COP = 3 zużycie energii elektrycznej na zasilanie do pompy ciepła wyniesie około 3403 kWh/rok.

Poza walorami ekonomicznymi należy wziąć też pod uwagę efekt ekologiczny – wpływ źródła ciepła na środowisko. W przypadku
instalacji gazowej na każdy m3 zużytego gazu ziemnego do atmosfery ulatnia się około 2kg CO2. W naszym przykładzie będzie to
około 3200 kg CO2/rok. Dla kotłowni węglowej będzie to około 7500 kg CO2/rok zaś dla pompy ciepła, której źródłem zasilania jest
energia elektryczna produkowana w większości przez elektrownie węglowe jest to około 1100 kg CO2 / rok. Powyższe wyniki mówią
więc same przez siebie. Jeżeli więc mamy na uwadze dobro środowiska naturalnego i przy okazji chcemy trochę zaoszczędzić
najlepszym rozwiązaniem będzie więc pompa ciepła wspierana przez system solarny.

Źródło:http://muratordom.pl/dzial-dedykowany/sunex/ogrzewanie-domu-energooszczednego-rodzaj-instalacji-grzewczej,846_12142.html

Nowoczesne podajniki do kotłów retortowych

Lepsze spalanie paliwa to efekt technologii zastosowanej w kotłach retortowych. Paliwo i powietrze do spalania są w nich dozowane do paleniska w określonych proporcjach i w optymalnej ilości. Kotły retortowe są też uważane za ekologiczne. Ze spalanego w nich węgla pozostaje niewiele popiołu, a do atmosfery trafiają mniejsze ilości tlenku węgla, dwutlenku siarki, tlenków azotu i pyłów niż z kotłów tradycyjnych. Wynika to w dużej mierze z tego, że kotły retortowe są przystosowane do spalania eko-groszku, a więc paliwa o podwyższonej jakości. Używanie gorszego węgla, o większej zawartości siarki i innych zanieczyszczeń, spowodowałoby oczywiście zwiększenie emisji trujących substancji, ale byłoby też przyczyną przyspieszonej korozji kotła. Mogłoby także doprowadzić do uszkodzenia paleniska na skutek gromadzenia się tam zanieczyszczeń.
Jak działa kocioł z podajnikiem?

Automatyczny podajnik paliwa jest napędzany silnikiem elektrycznym, a więc wymaga zasilania napięciem 230 V. To właśnie ze względu na ograniczone możliwości transportowania paliwa przez podajnik, w kotłach retortowych pali się węglem o niewielkich rozmiarach ziarna. Zbyt duże kawałki węgla lub znajdujące się w nim zanieczyszczenia mogą zablokować podajnik i zatrzymać pracę kotła.

Węgiel jest dostarczany do paleniska retortowego od dołu. Spycha stamtąd popiół pozostający po spaleniu poprzedniej porcji paliwa. Jednocześnie do paleniska jest też doprowadzane powietrze – wdmuchuje je w określonej ilości wentylator. To kolejne urządzenie, które wymaga zasilania prądem elektrycznym.

Zarówno prędkość podawania paliwa, jak i intensywność nadmuchu są regulowane automatycznie. Układem steruje mikroprocesor, który może współpracować z czujnikami temperatury w pomieszczeniu (sterownik pokojowy) lub na zewnątrz budynku (regulator pogodowy).

Jeśli zabraknie prądu, w palenisku kotła przez pewien czas utrzymuje się żar i instalacja grzewcza jest nadal zasilana, ale znajdująca się tam porcja węgla jest niewielka, więc nie można liczyć na to, że ciepła wystarczy na długo. Za to gdy wszystko działa jak należy, na pewno każdy doceni łatwość obsługi kotła z podajnikiem paliwa. To jego największa zaleta w porównaniu z kotłami tradycyjnymi. Zależności od wielkości zasobnika i oczywiście zapotrzebowania na ciepło ilość węgla w zasobniku wystarcza na nieprzerwaną pracę kotła przez kilkanaście godzin w czasie dużego mrozu i nawet przez kilka dni w okresie przejściowym.

Podajnik tłokowy do miału. W zasobnik paliwa mogą być wyposażone także kotły miałowe. Jednak zamiast podajnika ślimakowego transportującego paliwo w sposób ciągły jest to zwykle podajnik tłokowy dostarczający do paleniska określoną porcję paliwa przy każdym ruchu tłoka.

Wybierając kocioł, warto zwrócić uwagę na dostęp do zasobnika. Trzeba bowiem pamiętać, że węgiel jest ciężki i manipulowanie wypełnionym nim wiadrem czy workiem będzie trudne. Zdarza się, że pokrywa zasobnika umieszczona jest bardzo wysoko – takich urządzeń powinny się wystrzegać zwłaszcza samotne kobiety i osoby starsze.

Jaki ekogroszek do jakiego pieca?

Klasyczne kotły retortowe są przystosowane do spalania tzw. eko-groszku o uziarnieniu 5-25 mm i niskiej spiekalności Ri<20. Tymczasem możliwości produkcji tego paliwa są ograniczone, co przy ogromnym popycie powoduje trudności z jego zakupem. Badania wskazują, że rozwój oferty paliw kwalifikowanych będzie zmierzał w kierunku produkcji paliw o wyższej spiekalności i szerszym przedziale uziarnienia. Przykładem takiego paliwa jest groszek Boruta mający certyfikat bezpieczeństwa ICHPW. Jednak ze względu na wyższą spiekalność nie może on być spalany w klasycznych kotłach retortowych. Dlatego powstają nowe, uniwersalne konstrukcje kotłów miałowo-groszkowych, dostosowanych do spalania węgla o granulacji 0-31,5 mm i spiekalności Ri>20. Aby uniknąć problemów z zaopatrzeniem w węgiel, kupując nowy kocioł, najlepiej wybrać właśnie taki.

Źródło:  http://muratordom.pl/instalacje/ogrzewanie-paliwami-stalymi/kotly-z-podajnikiem-poznaj-mechanizm-dzialania,28_4897.html

Kotły ze spalaniem górnym

Kotły centralnego ogrzewania na paliwa stałe o najprostszej budowie to tak zwane kotły ze spalaniem górnym. Ich wadą jest praktycznie zupełny brak kontroli nad procesem spalania. Pali się w nich od razu cała porcja załadowanego paliwa. Spaliny są odprowadzane kanałem znajdującym się w górnej części komory paleniskowej, przepływając przez całą objętość załadowanego paliwa. Moc kotła zmienia się wraz ze zmianą grubości warstwy paliwa.

Kotły ze spalaniem górnym w praktyce nie bardzo się nadają do palenia drewnem, bo spala się ono w nich zbyt szybko i nieefektywnie – niewiele ciepła jest przekazywanego do instalacji grzewczej, większość ulatuje z dymem. Kotły ze spalaniem górnym są przeznaczone przede wszystkim do palenia koksem lub węglem.

Kotły ze spalaniem dolnym

Bardziej odpowiednie do palenia drewnem są kotły na drewno ze spalaniem dolnym. Kotły ze spalaniem dolnym są nowocześniejszą odmianą kotłów na paliwa stałe. Nadają się do spalania węgla i drewna opałowego, a także zrębków, wiórów i różnego rodzaju odpadów bioorganicznych. Są nieco droższe od kotłów ze spalaniem górnym, ale ich sprawność podczas palenia drewnem jest znacznie wyższa, więc zużywają mniej paliwa i ich zakup okazuje się opłacalny.

Kotły ze spalaniem dolnym mają dwa lub trzy ciągi spalinowe, dzięki czemu możliwe jest dopalanie cząstek paliwa, które w kotłach ze spalaniem górnym od razu wylatują do komina. Ich zaletą jest nie tylko mniejsze zużycie paliwa, ale i mniejsza emisja zanieczyszczeń do atmosfery.

Spalanie dolne umożliwia sterowanie procesem spalania i regulację wydajności kotła przez dozowanie powietrza dopływającego do paleniska za pomocą miarkownika ciągu lub – w droższych modelach – wentylatora ze sterownikiem. Regulacja nie jest oczywiście tak doskonała jak w kotłach gazowych czy olejowych, ale daje efekty w postaci zmniejszenia zużycia paliwa i stabilniejszej temperatury.
Kotły zgazowujące

Od pewnego czasu są produkowane kotły przeznaczone do palenia wyłącznie drewnem i biomasą. Są to urządzenia nazywane powszechnie kotłami zgazowującymi. Od opisanych wcześniej odróżnia je wyższa sprawność, mniejsza emisja zanieczyszczeń i większa trwałość samego kotła, który ze względu na sposób działania musi być wyprodukowany z materiałów wysokiej jakości. Wyraźna jest też różnica w cenie – kotły zgazowujące są zdecydowanie droższe.

Proces spalania w kotłach zgazowujących przebiega w kilku fazach. Najpierw dopływające z górnej części komory paliwowej podgrzane powietrze suszy drewno i pomaga w częściowym zgazowaniu zawartej w nim celulozy. Następnie w dolnej komorze na skutek połączenia gazów palnych z powietrzem wtórnym następuje spalanie zupełne w temperaturze ponad 1000°C i spalanie całkowite – dopalanie cząstek stałych spadających z rusztu.

Niski poziom emisji tlenku węgla i węglowodorów utrzymuje się dzięki wysokiej temperaturze, dostępowi tlenu i długiemu czasowi spalania. Powietrze do spalania jest dostarczane jako pierwotne i wtórne. Pierwotne miesza się z paliwem i jest wykorzystywane w procesie zgazowania i spalania węgla drzewnego. Powietrze wtórne jest wykorzystywane do spalania substancji lotnych i nie miesza się z pierwotnym.

Tylko 20% masy drewna stanowią jego nielotne związki, które w kotłach o prostej budowie są spalane na ruszcie. Reszta to związki lotne, spalające się nad rusztem, ale tylko w stosunkowo wąskim zakresie temperatury. Dlatego do ich spalenia potrzebna jest odpowiednia technologia.

Typowe palenisko pieca na drewno i biomasę składa się z komory spalania oraz rusztu stałego, albo mechanicznego płaskiego lub schodkowego. Do spalania paliw suchych są stosowane kotły z rusztami stałymi lub mechanicznymi płaskimi. Do spalania paliw wilgotnych (40-60%) są przeznaczone kotły z ruchomymi rusztami schodkowymi. Umożliwiają one w pierwszej fazie odparowanie wody z paliwa, a następnie – w miarę przesuwania w głąb paleniska – jego całkowite spalenie. Stosowane są także kotły z paleniskami fluidalnymi, które umożliwiają efektywne spalanie biopaliw niskiej jakości przy zachowaniu emisji zanieczyszczeń na niskim poziomie. Są to na ogół kotły przemysłowe dużej mocy.

Źródło: http://muratordom.pl/instalacje/ogrzewanie-paliwami-stalymi/kotly-centralnego-ogrzewania-na-paliwo-stale-wady-i-zalety,28_4212.html?page=1