Bez korozji
Najważniejszą cechą, której nie mają rury z tworzyw sztucznych, jest to, że przez ścianki rur miedzianych nie przenika do wody tlen. To on odpowiada za korozję grzejników. Dodatkowy dopływ tlenu jest szczególnie niekorzystny w instalacjach ogrzewania podłogowego, bo powoduje pojawienie się szlamu w wodzie (czynniku grzewczym). W ten sposób może dojść do zatkania instalacji i wyłączenia cyrkulacji czynnika grzewczego w pętli grzewczej.

Zgodnie z normą
Rury miedziane wykonane są zgodnie z normą europejska EN-1057. Nawet jeśli pochodzą od różnych producentów mają taki sam skład chemiczny i wymiary. Rury różnych producentów mogą być bez problemu łączone ze sobą.

Błędy instalacyjne
Niewłaściwa praca instalacji grzewczych może wynikać z błędów popełnionych przez projektanta oraz wykonawcę, a nie z właściwości samej miedzi. Ci pierwsi, często nie znają się na sztuce projektowania i wykonania. Podstawowym błędem, który nagminnie popełniają instalatorzy jest niegratowanie rury po odcięciu (przecinakiem krążkowym lub innym narzędziem), a przed połączeniu ze złączką. Pominięcie tej czynności powoduje zmniejszenie przekroju rury i może być przyczyną osadzania się kamienia, który dodatkowo zmniejszy średnicę przepływu. Instalatorzy muszą pamiętać o tym, że rury miedziane można łączyć z betonem, tylko wtedy, gdy są zaizolowane specjalną otuliną z pianki poliuretanowej. W sprzedaży są rury z fabrycznie wykonaną warstwą ochronną.

Wysoka cena
Projektanci i instalatorzy są zgodni: cena miedzi jest za wysoka, szczególnie w porównaniu do ceny materiałów z tworzyw sztucznych. Cena wykonania instalacji z rur z tworzywa niskiej jakości (PCV), które łączy się ze złączką klejem jest dużo niższa od wykonanej z miedzi, ale jakość i żywotność takiej instalacji jest dużo gorsza. Rury z tworzywa sztucznego dobrej jakości wykonane z wysokiej jakości polietylenu usieciowanego (PEX) także są tańsze od rur miedzianych. Trzeba jednak pamiętać, że instalacja składa się także ze złączek, które w tego typu instalacjach są dużo droższe niż stosowane miedziane złączki do lutowania kapilarnego. Koszt instalacji z tworzywa zwiększają ponadto dodatkowe elementy, które należy zastosować do kompensacji rozszerzalności liniowej instalacji wskutek różnicy temperatury.

Długi okres eksploatacji
Instalacje ogrzewcze z miedzi charakteryzują się dużą trwałością i długim okresem eksploatacji. Średni okres pracy instalacji, który gwarantują producenci, to min. 50 lat.

Źródło: http://www.e-instalacje.pl/a/9371,miedz-w-instalacjach-centralnego-ogrzewania

Elektryczny podgrzewacz przepływowy

Podgrzewacze przepływowe mogą być zamontowane w instalacji zasilanej z wodociągu lub własnego ujęcia i wyposażonej w hydrofor. W instalacjach z hydroforem, w których ciśnienie wody się waha, może również zmieniać się temperatura ciepłej wody wypływającej z podgrzewacza. Urządzenia mają niewielkie wymiary i masę nie przekraczającą kilku kilogramów. Mogą być jedno- lub wielopunktowe (lub inaczej jedno- i wieloczerpalne).

Jak działa przepływowy podgrzewacz wody?

Bodźcem do uruchomienia elektrycznego podgrzewacza przepływowego jest odkręcenie kranu z ciepłą wodą. Wtedy dopiero urządzenie zaczyna podgrzewać wodę i pobiera w tym celu energię. Pobiera ją tylko do momentu ustania przepływu wody, czyli zakręcenia kranu. Jeśli kran zostanie odkręcony ponownie dopiero po upływie dłuższego czasu i woda znajdująca się w instalacji między podgrzewaczem a kranem zdąży wystygnąć, już nie zostanie podgrzana. Kiedy odkręcimy kran, najpierw popłynie chłodna woda, a będzie jej tym więcej, im bardziej miejsce poboru wody jest oddalone od podgrzewacza.

Jednopunktowe podgrzewacze przepływowe

Przepływowe podgrzewacze jednopunktowe obsługują jeden kran i dlatego zwykle montowane są bezpośrednio w jego pobliżu, na przykład pod lub nad umywalką albo zlewozmywakiem. Często już fabrycznie wyposażone są w wylewkę, baterię lub rączkę natrysku. Podgrzewacze o małej mocy, których wydajność jest niewielka, mają wylewki zakończone perlatorem – jego zadaniem jest mieszanie wody z powietrzem i rozpraszanie strumienia. A wszystko po to, by dać użytkownikowi złudzenie, że z kranu płynie jej więcej niż w rzeczywistości. Taki sposób zaopatrzenia w ciepłą wodę polecany jest szczególnie wtedy, gdy miejsca poboru wody wewnątrz domu są od siebie oddalone. Przy każdym można zainstalować osobne urządzenie, precyzyjnie dobierając jego wielkość do potrzeb w danym miejscu.

W sprzedaży dostępne są przepływowe podgrzewacze z czujnikiem podczerwieni (autosensorem). Czujnik umożliwia włączanie i wyłączanie wypływu wody bez dotykania urządzenia. Podgrzewacz wyłącza się automatycznie po dwudziestu sekundach. Urządzenie obsługuje jeden punkt poboru wody, zwykle jest to umywalka. Nadaje się do montażu zwłaszcza tam, gdzie jest wymagane zachowanie szczególnej higieny. Zastosowanie specjalnej głowicy wirowej zapobiega odkładaniu się kamienia w podgrzewaczu.

Wielopunktowe podgrzewacze przepływowe

Przepływowy podgrzewacz wielopunktowy umożliwia centralne zasilanie w ciepłą wodę wszystkich punktów poboru wody w domu. Urządzenie musi mieć moc co najmniej kilkunastu kilowatów. Jednak i wtedy jednoczesne korzystanie z kilku kranów – zwłaszcza tam, gdzie wody potrzeba dużo i o wysokiej temperaturze, na przykład do napełniania wanny i zmywania – nie zawsze będzie komfortowe. Podgrzewacz wielopunktowy powinien być zamontowany centralnie, aby ograniczyć do minimum długość (a więc i średnice) przewodów rozprowadzających, a tym samym – ilość zalegającej w nich wody. Między kolejnymi włączeniami podgrzewacza woda stygnie bowiem do temperatury otoczenia. Zużyta do jej podgrzania energia elektryczna jest wtedy bezpowrotnie tracona.

Zasilanie podgrzewacza

Podgrzewacze przepływowe mogą być montowane w instalacjach jedno- (230 V) lub trójfazowych (400 V), ale rodzaj zasilania zależy od mocy urządzenia. Do instalacji jednofazowych przystosowane są podgrzewacze o niewielkiej mocy – do około 6 kW. Podgrzewacze o większej mocy muszą być zasilane z instalacji trójfazowej. Powinniśmy o tym pamiętać i dokładnie sprawdzić rodzaj zasilania wybranego urządzenia, zwłaszcza gdy przeznaczone jest do zainstalowania w już istniejącym domu, wyposażonym w jednofazową instalację elektryczną.

Jak dobrać elektryczny przepływowy podgrzewacz wody

Ilość ciepłej wody, jaką można w jednostce czasu uzyskać z podgrzewacza przepływowego, inaczej mówiąc jego wydajność, zależy od:

– mocy urządzenia,
– temperatury dopływającej do niego zimnej wody,
– końcowej temperatury ciepłej wody.

Ilość ta jest tym większa, im mniejsza jest różnica temperatury wody dopływającej do podgrzewacza i z niego wypływającej. A ponieważ woda zimna latem jest cieplejsza niż zimą (czyli różnica temperatury jest mniejsza) możemy się spodziewać, że latem wydajność podgrzewacza będzie nieco większa.

Wydajność podgrzewacza pośrednio zależy także od napięcia w sieci. Jeśli będzie ono niższe niż 230 V – w instalacji jednofazowej – lub 400 V – w trójfazowej, moc podgrzewacza również będzie niższa od wartości nominalnej podanej przez producenta (można ją znaleźć na tabliczce znamionowej urządzenia lub w instrukcji). Jeśli mieszkamy w rejonie, gdzie często zdarzają się spadki napięcia w sieci, częściowo możemy zabezpieczyć się przed ich skutkami, kupując podgrzewacz o mocy nieco wyższej niż wymagana.

Zależnie od potrzeb możemy wybrać podgrzewacz przepływowy o mocy od trzech do około dwudziestu kilowatów. Najmniejsze, 3-kilowatowe urządzenia, podgrzewają od temperatury 10°C do około 50°C zaledwie od 1 do około 2 l wody na minutę. Jest to niewiele, zważywszy, że za ilość wystarczającą przyjmuje się 5 l ciepłej wody na minutę przy korzystaniu z umywalki lub zlewozmywaka i około 6 litrów – pod prysznicem. Regulacja temperatury wody wypływającej z podgrzewaczy jednopunktowych jest hydrauliczna. Znaczy to, że im większy strumień wody, tym niższa temperatura i odwrotnie. Jeśli moc urządzenia jest niewielka, zwykle nie można jej regulować. W podgrzewaczach o większej mocy regulacja jest skokowa, przeważnie dwuwartościowa: przy małym przepływie włącza się pół mocy, przy dużym – całkowita. Nowoczesne podgrzewacze wielopunktowe zwykle wyposażone są już w elektroniczne układy do sterowania mocą i strumieniem ciepłej wody. Pozwalają nie tylko precyzyjnie ustawić żądaną temperaturę wody, ale także zoptymalizować zużycie energii elektrycznej.

Dbaj o podgrzewacz

– Nie uruchamiaj go, jeśli jest pusty. Podgrzewacz nie może bowiem pracować, jeśli nie ma w nim wody. Dlatego po każdej przerwie w dostawie wody, jeszcze zanim podłączy się go do prądu, należy go odpowietrzyć.

– Dopilnuj, by został prawidłowo podłączony do instalacji elektrycznej. Podgrzewacze podłącza się do instalacji elektrycznej za pomocą wtyczki lub na stałe – łącząc odpowiednie przewody w puszce elektroinstalacyjnej. Instalacji podgrzewacza bez wtyczki powinien dokonać elektryk z uprawnieniami. Niektórzy producenci wymagają, by zarówno instalacja, jak i pierwsze uruchomienie podgrzewaczy przepływowych były wykonane przez uprawnionego elektryka lub autoryzowanego serwisanta. Od tego może zależeć ewentualne uznanie gwarancji.

– Przeczytaj instrukcję. Z jej treścią zapoznaj się, zanim zaczniesz używać podgrzewacza, a jeszcze lepiej – zanim go zainstalujesz. Jeśli nie została dołączona do urządzenia, upomnij się o nią w punkcie sprzedaży.

ŹRÓDŁO: http://muratordom.pl/instalacje/instalacje-wodne/elektryczny-przeplywowy-podgrzewacz-wody,37_319.html

Najważniejszą zaletą podgrzewacza przepływowego jest brak stałego zużycia prądu. Urządzenie włącza się tylko wtedy, gdy zostanie odkręcony kran. Dzięki wydajnym grzałkom elektrycznym woda jest podgrzewana na bieżąco, na odcinku między przyłączem w ścianie a końcówką kranu.

Wygodnie, ale drogo

Ta wygoda ma jednak swoją cenę. Jest nią oczywiście duże zużycie energii. Rosnące koszty prądu sprawiły, że korzystanie z podgrzewaczy stało się w ostatnich latach mało opłacalne. Stosuje się je przede wszystkim tam, gdzie nie ma innej możliwości ogrzania wody. Świetnym przykładem jest tu kuchnia w starym domu. Łazienka jest zazwyczaj podłączona do podgrzewacza pojemnościowego (o nich za chwilę). Oddalona o kilka pomieszczeń kuchnia znajduje się jednak poza tym obiegiem wody. Konieczne jest więc alternatywne źródło ciepła. Ważną zaletą przepływowych podgrzewaczy wody jest łatwość instalacji. Niewielkie urządzenia jednopunktowe (obsługujące jeden kran) o mocy do kilku kilowatów można po prostu podłączyć do gniazdka. Większe modele wymagają instalacji trójfazowej i specjalnego przyłącza.

Podgrzewacze jednopunktowe są zwykle instalowane bezpośrednio nad umywalką czy zlewem – szczególnie wtedy, gdy są zintegrowane z bateriami. Duże urządzenia da się umieszczać w szafkach albo – w ostateczności – na ścianie. Estetyka takiego rozwiązania jest dyskusyjna, ale czasami nie ma po prostu innej możliwości.

Podgrzewacze pojemnościowe

Wspomniane już podgrzewacze pojemnościowe zwane są zazwyczaj bojlerami. Takie urządzenia są w polskich realiach często niezbędne – szczególnie w domach jednorodzinnych w mniejszych miastach i na wsiach, które nie mają rozwiniętej sieci ciepłowniczej. Podgrzewacze pojemnościowe mają specjalne komory, w których nagrzewana jest woda. Objętość wynosi zwykle od kilkudziesięciu do kilkuset litrów. Urządzenie jest wyposażone w izolację termiczną, która zapobiega utracie ciepła i termostat, który automatycznie wyłącza bojler po nagrzaniu wody do pożądanej temperatury.

W porównaniu do podgrzewaczy przepływowych modele pojemnościowe są trudniejsze w instalacji. Należy wyznaczyć na nie specjalne pomieszczenie, najczęściej zlokalizowane w piwnicy, garażu czy domowej kotłowni (w ostateczności w łazience czy kuchni). Instalację musi przeprowadzić wykwalifikowany personel.

Jak obniżyć koszty?

Podgrzewacze pojemnościowe są tańsze w utrzymaniu niż przepływowe. Zużywają jednak nadal sporą ilość prądu i mocno obciążają domową instalację elektryczną. Dlatego należy zainwestować w odpowiednie zabezpieczenia i rozważyć przejście na taryfę, w której energia jest tańsza w godzinach nocnych. Decydując się na takie urządzenie należy przede wszystkim pomyśleć nad jego pojemnością i mocą. Odpowiedzieć sobie na pytanie: czy jestem gotów płacić nieco więcej za prąd by cieszyć się ciepłą wodą szybciej? Zastanowić się ile wody zużywają domownicy i w jakim okresie, np. w trakcie kąpieli. Niezależnie od rozmiaru i mocy podgrzewacze pojemnościowe można montować w instalacjach jednofazowych oraz trójfazowych.

Gazowe podgrzewacze wody

Alternatywą dla elektrycznych podgrzewaczy wody są urządzenia gazowe. Spotyka się je chociażby w blokach z wielkiej płyty, których nie podłączono jeszcze do miejskiej sieci. Zwane są zwykle junkersami (choć Junkers to tylko jeden z obecnych na rynku producentów) i instalowane bezpośrednio w łazienkach. Urządzenia te są tańsze w eksploatacji niż modele elektryczne. Wiele osób obawia się jednak wybuchu czy pożaru i unika gazowych piecyków. Te faktycznie dawniej bywały niebezpieczne. Nowoczesne podgrzewacze są jednak wyposażone w szereg zabezpieczeń, które minimalizują ryzyko groźnej dla zdrowia awarii.

Opłacalność instalacji podgrzewacza elektrycznego czy gazowego zależy od zwyczajów domowników, ich liczby, średniego zużycia i lokalnej ceny mediów. Niezależnie od tych czynników warto jednak myśleć o ekologicznych i tanich w eksploatacji alternatywach, które choć częściowo zastąpią prąd oraz gaz. Mowa tu przede wszystkim o solarach.

http://elektrykadlalaika.pl/2011/12/12/elektryczne-podgrzewacze-wody-wady-i-zalety/